Mind

Real life - Van kantooromgeving naar werkkamer in de natuur

Beeld: Henk-Jan Winkeldermaat

Roos van Vugt, moeder van vier kinderen (tweeling Lucas en Amelie van 7, Julia van 10 en Wessel van 12), werkte twintig jaar fulltime, waarvan de laatste negen jaar als socialmediastrateeg bij onder meer Deloitte en Social Embassy. In 2014 nam ze ontslag en begon ze voor zichzelf met haar bedrijf Merkwerker, een adviesbureau op het gebied van social media. Het leven van Roos is er sindsdien een stuk relaxter op geworden.

‘Mijn oudste zoon viel, toen hij acht jaar was, letterlijk van de ene op de andere dag om. Hij bleek epilepsie te hebben. De aanvallen die hij had waren erg heftig. Ik probeerde mijn baan bij Social Embassy aan te passen zodat ik er voor hem kon zijn, maar dat ging niet. Mijn zorg voor hem was niet te combineren met het werk dat ik deed. Het bedrijf zat in een bepaalde kadans waarin ik mee moest, ik kon niet zomaar wegblijven of klanten afzeggen. Die spagaat bezorgde me veel stress. Ik besloot dat het anders moest.’

Even wennen

‘Na veel wikken en wegen stopte ik in 2014 met mijn vaste baan. Een jaar later zette ik Merkwerker op, waarmee ik bedrijven adviseer bij het inzetten van social media. Het ging gelukkig snel goed met het bedrijf. Mede doordat ik een van de eerste social mediastrategen in Nederland was, kenden veel mensen in mijn vakgebied mijn naam en ik kon goed gebruik maken van mijn netwerk.’

‘Een eigen bedrijf betekent dat je alles zelf moest doen. Daar moest ik aan wennen. Bij vorige werkgevers had ik mensen om me heen voor de automatisering en financiën. Nu sta ík in de Apple Store als er problemen zijn met mijn computer en doe ik zelf mijn belastingaangifte. Ik ben helemaal niet van de financiën, het kost me veel energie, maar ik wil graag begrijpen hoe het zit.’

‘Ik werk nog steeds hard, maar op een andere manier dan bij mijn vorige banen. Zo zijn mijn werktijden anders. Ik werk als de kinderen naar bed zijn of ’s ochtends als iedereen nog slaapt. Ik ben ambitieus, wil mijn werk zo goed mogelijk doen, maar ik voel nu minder stress dan voorheen. Ik zit beter in mijn vel en geniet van de vrijheid dat ik niet meer elke dag naar hetzelfde kantoor hoef. Soms zoek ik een werkplek buitenshuis, dan werk ik bijvoorbeeld in een koffietentje in de stad, maar het liefst werk ik thuis. We wonen midden in de natuur, dat is zo’n fijne plek om te zijn.’

‘Ik geniet van de vrijheid dat ik niet meer elke dag naar hetzelfde kantoor hoef.’

Nee zeggen

‘Een ander voordeel is dat ik nu elke dag op het schoolplein kan staan om mijn kinderen op te halen. Na school zit ik vaak achter mijn laptop en spelen de kinderen thuis, al vindt vooral mijn tweeling van zeven jaar het soms vervelend als ik werk wanneer zij thuis zijn. Zij zien mij natuurlijk als hun moeder, niet als Merkwerker. Maar ze weten wel dat ik zo nu en dan echt ongestoord aan de slag moet. Mijn zoon nam laatst een vriendje van school mee en gaf hem een rondleiding door het huis. Toen hij bij mijn werkkamer aankwam hoorde ik hem zeggen: “Dit is mijn moeders kantoor, daar mag je niet komen.”’

‘Sinds ik ondernemer ben, kan ik een klant bellen en uitleggen dat ik een afspraak moet afzeggen omdat ik er voor mijn kinderen wil zijn. Daar ben ik heel eerlijk in. Ik ben geen hartchirurg en deadlines zijn er om verschoven te worden. Mijn werk kan ook later. En het grappige is, de meeste klanten begrijpen het, veel van hen hebben zelf ook kinderen.’

‘Wat nu ook kan, en niet toen ik een vaste baan had, is ‘nee’ zeggen tegen een klant als ik weet dat we niet bij elkaar passen. Daardoor doe ik alleen klussen waar ik achter sta. Dat geeft zoveel energie. Toen ik nog in dienstverband werkte, werden klanten mijn kant opgeschoven en werd er van me verwacht dat ik ze verder hielp. Wat ik natuurlijk ook deed. Nu zijn mijn werkuren ook echt van mij, niet meer van mijn werkgever. Ik kan zelf beslissen wanneer ik wat wil doen, maak tijd om naar lezingen en evenementen te gaan en om veel te wandelen in de natuur – even opladen. En de schoolvakanties zijn ook voor mij vrije tijd. Ik neem ze allemaal vrij, ook de zes weken zomervakantie, zonder schuldgevoel.’

‘Mijn oudste zoon is inmiddels in de puberteit. De veranderingen in zijn lichaam hebben ervoor gezorgd dat hij over zijn epilepsie heen is. Een hele opluchting. Ik ben denk ik een van de weinige moeders die blij is dat haar kind in de puberteit is.’

‘Ik kan elke dag op het schoolplein staan’

Datum: 3 mei 2017

Kirsten Munk

Auteur: Kirsten Munk

Kirsten Munk (49) schrijft voor onder meer het Parool en Margriet. Ontspannen doet ze vooral door te sporten – hardlopen, Pilates en bootcamp. En met dagelijks 10 minuten meditatie blijft de stress binnen de perken.